سلام علیکم

مفتخرهستم  که توفیق یافتم  برای اولین بار یکی از اشعار استاد بزرگوار اقای عبدالله امینی را در  دنیای مجازی اینترنت  وارد کنم  و اینکه لذت خواندن و شنیدن این شعر را  در اختیار همگان قرار بدهم اگر چه میدانم استاد از روی تواضع با این کار  مخالفند اما حیفم می اید  زیبایی را که این حقیر از چشیدنش لذت بردم و انصافا شعری است توانا و روان و زیبا که  خواندنش لذتیست  گوارا در اختیار دیگر دوستان قرار ندهم  

 

 

تو قرار و طاقتم رابرده ای         در نگاه خسته ام پروانه ای

فاش گویم در نمازم قبله ای        گفته ام من گفته اند وگفته ای

         کنت انت فی صلاتی سیدا

خوانده ام تورات وانجیل و زبور                 گشته ام بین صفا و کوه طور

گفته ام در وصف نازت جمله نور             اشنایی میشناسم ای سرور

        لکن انی لم عرفتک جیدا

عشق تودر قلب من افسانه نیست                در سرای بندگی فرزانه نیست

درنگاهم ساقیا میخانه نیست               هادیم جانا تویی  بیگانه نیست

    ثم انت اهدیتنی حین الدعا

بی دل وخسته به کنج خلوتی                            فکر دوری فکر هجران گلی

پیر وفرسوده نمودم عاشقی                             در خرابات ازل شاه دلی

کحلت عینی بدمع والبکاء